Wat als het huisdier ziek wordt?

Gepubliceerd door HouseHub op

Het is de nachtmerrie van elke housesitter, het huisdier waar je op past wordt ziek tijdens jouw verblijf. Wat doe je in zo’n geval? Oprichtster Yvonne vertelt hoe zij hier mee om ging.

Het leek iets kleins

Ik verbleef voor 7 weken op een eiland, in een huis met een aanhankelijke hond. Elke zondag ging ik met een groep vrienden van de huiseigenaren ergens op het eiland met de honden wandelen en we sloten de dag af met een barbecue. Alle honden liepen los en er zaten wat onstuimige jonge exemplaren bij die de boel af en toe achter de vodden aan zat.

De hond waar ik op paste was een beestje wat vroeger op straat had geleefd. Ze was heel aanhankelijk en had last van verlatingsangst. Bij de minste bedreiging van een andere hond, wat eigenlijk gewoon spelen was, kroop ze tegen me aan. Toen ik de dag na zo’n wandeling een korstje op haar schouder voelde, dacht ik dat het van het spelen was en lette er verder niet op.

Maar er kwam meer

Binnen 2 dagen vond ik ‘s ochtends bloed op haar schouder. Een korstje was volledig open gekrabd en ze bleef er mee doorgaan. Ik had het telefoonnummer van de dierenarts gekregen en kon dezelfde dag langskomen. Haar conclusie was een allergische reactie op iets wat ze buiten waarschijnlijk tegenkwam. Wat ik wat vreemd vond, want ik liep dagelijks in het bos waar ze altijd werd uitgelaten.

Ik kreeg allergie pilletjes mee, nadat ze een spuitje had gekregen tegen de jeuk. Met een paar dagen zou het beter moeten worden. Maar het werd alleen maar erger. Ze krabde zich helemaal open in haar nek en schouder en we gingen na 2 dagen dus weer terug naar de dierenarts. Ze werd kaalgeschoren op de plekken waar ze wondjes had, omdat het anders niet schoon te krijgen was. Het werd ontsmet en ik kreeg een speciale shampoo mee waar ik haar elke dag mee moest wassen. Wat ze overigens prima vond, want ze genoot van de warme lucht van de haardroger haha!

Toch maar geen foto

Ik heb de huiseigenaren van elke stap op de hoogte gehouden, maar heb ze bewust geen foto gestuurd van de plekken die waren kaalgeschoren. En daar waren ze achteraf dankbaar voor, toen ze bij thuiskomst de foto’s zagen en hoe ze er nu uit zag. De wondjes waren bijna hersteld, maar ik ben uiteindelijk in 8 dagen tijd 3 keer naar de dierenarts geweest.

De conclusie van de dierenarts en mij was uiteindelijk dat de hond zoveel stress ervoer van haar baasjes die waren vertrokken zonder haar. Ondanks dat ik hele dagen bij haar was, had de verlatingsangst haar parten gespeeld.

Tips

  • Zorg dat je vooraf alle belangrijke telefoonnummers krijgt, ook van de dierenarts. In mijn geval was de dierenarts vooraf op de hoogte gesteld dat er een housesitter aanwezig was en bewaarde ze de rekening voor de huiseigenaren, zodat ik niks hoefde voor te schieten.
  • Het is sowieso fijn om af en toe een foto/filmpje in een appje of mail te sturen naar de huiseigenaar. Maar maak ze niet onnodig ongerust. In dit geval heb ik ze op de hoogte gehouden van de het verloop, maar ze geen confronterende foto’s gestuurd. De huiseigenaar kan op afstand weinig doen en zal zich wellicht onnodig zorgen gaan maken.
  • Bij vragen die je niet aan andere contactpersonen kunt stellen die de huiseigenaar voor je heeft achtergelaten, kun je het aan henzelf voorleggen. Maar waak ervoor dat je ze niet teveel stoort tijdens hun vakantie/familieboek/etc.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *