3 tips om een tegenvallende housesit door te komen

Gepubliceerd door HouseHub op

Het is zover, je hebt een housesit gescoord en je bent onderweg. Maar als je daar eenmaal bent aangekomen, blijkt het niet helemaal te zijn zoals je had verwacht. Of het dier in kwestie gedraagt zich heel anders nu zijn baasje weg is. Wat moet je doen? Vandaag delen 3 housesitter hun tips!

Ellen:
“Ik had beter naar mijn intuïtie moeten luisteren, maar dat is achteraf altijd makkelijk praten. In het eerste skype gesprek bleef de huiseigenaar maar klagen over de vorige housesitters. Ze waren allemaal niks, ze hadden haar bestolen, het huisdier niet goed verzorgd en haar planten waren dood bij terugkomst. Wat een pech dachten we nog, dan zullen wij haar in ieder geval een positieve ervaring kunnen geven! Ook het feit dat ze haar auto wel aan ons wilde verhuren had al een rode vlag moeten zijn.

We hadden lang vooraf contact en hadden, zoals gewoonlijk, beloofd om regelmatig contact te houden. Dat de huis eigenaresse werkelijk boos zou worden als we niet wekelijks braaf een mail stuurden, vonden we al zorgelijk. Maar op dat moment vonden we niet dat we nog konden cancelen en vlogen we naar de housesit. De huiseigenaren haalden ons op en bleven onderweg flink klagen over van alles.

Tijdens ons verblijf werd de hond in zijn neus gestoken door een wesp en kreeg hij een zware allergische reactie. We zijn snel met hem naar de dierenarts gereden en kregen een rekening van nog geen €80-. We e-mailden de huiseigenaren met wat er was voorgevallen en de dag erna belden ze op. Dat ze de kosten zouden aftrekken van wat wij hen nog schuldig waren…eh sorry? Je dacht toch niet dat zo’n housesit helemaal gratis is, zei ze. De kosten voor de auto, wifi, gas voor de barbecue en de verzekering, dat werd allemaal verrekend.

Je begrijpt dat dit een lange en ‘bijzondere’ housesit werd, waar we zo min mogelijk energie aan hebben verspild, want met de huiseigenaren bleek niet redelijk te praten. We hebben ons uiterste best gedaan voor de huisdieren, want zij konden aan deze hele situatie niets doen. Tijd uitzitten en er het beste van maken. Maar onze tip is: Luister naar je intuïtie in de eerste gesprekken!”

Yvonne:
“Mijn meest recente housesit was een ‘bijzondere’ ervaring. De huiseigenaresse had vooraf niet veel behoefte aan gesprekken. Een Skype of Facetime gesprek vond ze niet nodig, een of meerdere recensies van mijn voorgaande housesits waren voor haar voldoende. Ok, die waren dik in orde, wanneer ik wilde komen was hara volgende vraag. Verder wist ze, naast mijn profieltekst uiteraard, helemaal niks van me. Ik heb haar gevraagd of ze niet meer wilde weten, want je haalt toch een vreemde in huis. Nee, dit was genoeg zei ze.

Ik heb haar in de weken voorgaande aan de housesit netjes op de hoogte gehouden van mijn vliegtijden en ze liet mij weten dat haar hond een week voor mijn komst loops was geworden. Ojee, daar heb ik geen ervaring mee gaf ik eerlijk aan. Dat zou bijna over zijn als ik er was, dus ik zou er niet veel mee van doen hebben vertelde ze. Dit bleek achteraf helemaal niet waar, loopsheid duurt 2-3 weken.

Toen ik aankwam werd ik opgevangen door een vriend van haar, want zij was nog op het werk. Tijdens het praten met deze jongen, bleek de hond des huizes al aardig veel aandacht op te eisen, door tegen stoelen en tafels te beuken en mijn schoenen uit de gang op te halen. Ik deed het af als enthousiasme van een nieuwe gast in huis. De eigenaresse kwam thuis, ging douchen, pakte haar spullen en liet mij snel zien waar alles lag en wat het eetschema van de hond was. Voor ik het wist stonden zij en die vriend van haar buiten….enigszins verbaasd bleef ik achter. Haar vlucht was pas over een uur of 5 en het vliegveld was vlakbij. Ik had geen enkele informatie over het gedrag van de hond gekregen en zij waren al vertrokken.

De hond bleek enorm veel werk te zijn. Als ze niet lag te slapen vroeg ze constant aandacht door haar hondenluier af te wurmen langs de bank, muur en stoelen. Ik heb de halve housesit achter haar aan moeten rennen om die luier goed te doen en om bloedvlekken van de vloer, bank en muren te poetsen. Als ik even zat te werken, begon ze te blaffen. Toen ik er op een gegeven moment echt geïrriteerd van raakte heb ik toch maar de vriend van de huiseigenaresse geappt, wat de hond wil als ze dit gedrag vertoont en of dit normaal is. Ik wilde de huiseigenaresse niet gelijk storen of ongerust maken.

Het bleek ‘normaal’ gedrag, ze wilde aandacht of eten, en ik moest haar maar gewoon negeren. Als dat niet hielp kon ik haar in de bench doen. Dan zou ze eerst hard tegen alle wanden beuken en vervolgens een tijd gaan blaffen, maar als ik dat allemaal zou negeren, zou ze vanzelf gaan slapen….ik wist niet wat ik hoorde. Toen de huiseigenaresse mij zelf appte hoe het ging, heb ik eerlijk gezegd dat ik wel enigszins worstelde met haar gedrag. Ook zij gaf dezelfde tip, nog meer aandacht geven of in de bench doen en negeren.

Eten, al is het maar een appel, in bijzijn van de hond was geen doen. Ze sprong constant op schoot en ‘nee’ en eraf zetten hielp voor geen meter. Ik had de hele tijd dat ik eten had een wild springende hond om me heen. De crémekleurige bank zat na die dagen, er waren namelijk niet voldoende hondenluiers (zij had die van haar in Portugal gekocht en ze waren op toen ik er 2 dagen was), onder de bloedvlakken. Ze had 100 keer per dag haar best gedaan om het broekje uit te wurmen. Maar volgens de eigenaresse deed ze dit nóóit.

De 6 dagen dat ik daar in huis was, leken weken te duren. Ik wilde toch even met de eigenaresse praten op de dag van terugkomst. Ze kwam 2 minuten voordat ik uiterlijk mijn vlucht naar huis moest halen thuis en een goed gesprek zat er duidelijk niet in. Ze wist welke uitdagingen ik met de hond had gehad, maar enige compassie zat er niet in. IK heb haar de dag erna een uitgebreide mail gestuurd met mijn ervaring en vooral het feit dat een volgende housesitter echt meer informatie over het gedrag van de hond nodig heeft. Haar reactie was dat ze geen idee had wat ze mij vooraf nog meer had moeten vertellen.” Voor mij een wijze les om altijd te Facetimen voor een housesit en uitgebreider vragen te stellen over het gedrag van de hond.”

Linda:
“Het contact vooraf met de huiseigenaar was erg fijn. Een leuk Skype gesprek om kennis te maken, de katten kwamen nog even door beeld om ons aan elkaar voor te stellen haha! En verder verliep het allemaal prima en soepel voordat ik die kant op ging.

Daar aangekomen liepen we een rondje door het huis om te laten zien waar alles was en ook de tuin werd niet overgeslagen. Hier bleek echter nog wel een wens te liggen bij de huiseigenaar. Het gazon moest dagelijks gesproeid worden, de planten dagelijks van water voorzien, klimplanten leiden, de composthoop minimaal twee keer per week omspitten en het zou ook wel heel fijn zijn als ik alle dode blaadjes en bloemetjes om de paar dagen van de plantjes in de border wilde verwijderen.

Ok, hier hadden we het in de voorbereiding en de oproep op geen enkele wijze over gehad. Ik gaf ook voorzichtig aan dat ik niet echt groene vingers had. Was helemaal niet nodig voor deze paar simpele klusjes, gaf de eigenaar aan. Hij liet het duidelijk doorschemeren dat hier niet over gediscussieerd werd en dat hij gewoon van mij verwachtte dat ik dit zou doen.

Ik heb het uiteindelijk braaf gedaan, maar het was een duidelijke reminder dat ik weer wist waarom ik in een appartement woon, zónder tuin. Ik word hier echt niet blij van. Een volgende housesit is dit onderdeel dus zeker een van de vragen die ik zal stellen aan een huiseigenaar!”

Heb jij je al aangemeld voor een gratis housesitter of huiseigenaar account? Gebruik de code ‘Welkomstkorting’ bij het afrekenen!https://housesitterhub.nl/abonnementen/
Categorieën: BlogHousesitter

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *